Lema gratka dla Gretkowskiej

Grzegorz Zemek był sekretarzem Stanisława Lema od 1995 do końca.

Szpieg, którego nikt nie kocha

Piękne - Szon Horny i Barbara Bach oraz ryba, która gryzie piach.
Że nie wspomnę o lotusie, który wygląda tu niczym niechciane
dziecko poloneza i ślepego delfina butlonosego.

Kandyzowana kanonizacja

"Gdy zostanę świętym, to wam pójdzie w pięty" - Richard Milhous Nixon, Ogden (UT), 8 sierpnia 1974 r.

Na złoczyńcy czapka Gorey - czyli "Niefrasobliwe zawezwanie"

Edward Gorey - "Niefrasobliwe zawezwanie"

(w nieudolnym tłumoczeniu Grzegorza 8smego)

Hyc, nagłym skokiem jakby w potylicę

Diabeł zaskoczył Pannę Cebulicę.

Z ziemi poderwał ją z powrotem,

no i w szaleńcze począł brać obroty.

Tej nocy gdy się rozbierała,

na piersi znak diabła ujrzała.

Nazajutrz w drzwiach niedomykanych

zjawił się stwór Beelfazor zwany.

Na pyszne krówki przepis jej był podał:

ogryź ołówki, tłuczonego mułu dodaj.

Ze sobą przywlókł też przewodnik "Sześć mendli
(i mała część tuzina) uczynków godnych sukinsyna".

Na żużel zatem zgrzała grzankę, zgniła chusteczkę,

zgniotła puszkę tudzież mleka zsiadła sobie szklankę.

Od jej rechotu mdlały żuki a gęsi i krowy się
turlały, łapami w górę - co do jednej sztuki.

Sąsiadów lalki zrobić z wosku zadała sobie też fatygi, by

potem wbić w nie tak po prostu garść szpilek no i z metr fastrygi.

Aż mózgu zdjęły ich boleści, ukłucia

w płucach, pożar brzucha treści.

Kamienie wzięła skądś z oczami i obsadziła

roślinami, co krzykiem mrożą juchę w żyłach.

Lecz wtedy po nią niegotową, demon powrócił,
niedzielną porą obiadową.

Za kudły chwycił ją i trach!
z kopyta przebił się przez dach.

Na koniec zaś - tu kropka stanie,

w Ogniste wrzucił ją Otchłanie.

Jakiś czas temu obiecałem kolejne odsłony niepokojących historyjek Edward'a Gorey'a. Miał być "Bachorek", ale z okazji nadciągającego Dnia Dziecka inna otwarta zostanie beczka. Jako że tłumoczenie wykonałem sam, wszelakie uwagi ze strony Szanownych Czytelników będą mile widziane. Może ta translacja nieco "na kolanie", ale jak to mawiają: "na złoczyńcy czapka Gorey", więc bez ociągania daję Wam do czytania.
A Edward Gorey jeszcze tu wróci.

Zmielone dziecko

Okładka i ilustracje - Jan Sawka

Ha, wpadł mi w ręce egzemplarz "Zielonego dziecka" Cami. Jeszcze w ogólniaku skądś wygrzebałem tę książkę i dawała sporo radości mi oraz znajomym. Potem mi gdzieś zaginęła, ale już jest z powrotem. Jako próbkę serwuję Państwu opowieści wysnute przez "Duchy Bastylii".
Voila!

Ja dziad, ty obraz - więc bez obrazy

Pisanie mi szkodzi, więc nic nie napiszę. Przynajmniej nie będziecie musieli tego czytać. Obrazę zobrazuję tym razem obrazem, więc zignorujmyż to razem.

Rebuz

Rebuz z pytaniem: Kto zacz?
(kategoria: amerykański naukowiec i pisarz)

aha - dynia jest przypadkiem, zapomniałem jej wysiudać..

Podpisałem na siebie wyrok śmierci..

..w lewym dolnym w rogu

Rebuz

..jak odpowiedź nie bądź gnuśny,

rozwiąż rebuz ten fikuśny,

bo nie jest znojem ruszyć sobie zwoje swoje..

Każdy powinien w życiu spróbować wszystkiego..

"Każdy powinien w życiu spróbować wszystkiego. Może z wyjątkiem tańców ludowych i kazirodztwa" - Christopher Lee (ur. 1922)

Papierosy i dżinn

Świeży tlen, świeża robota.

Mojemu bicyklu też czasem skrzypi bagażnik

Moosman Joop 1941, wojna moi Drodzy, wojna..

Hołd-ys Pruski

Hołd'ys Pruski - już on wie, z jakiego powodu i jak docenił pracę autora.

Volga vs Volga

volga 1984

Volga 1988


Kto pamięta, ten pamięta obie maszyny..

Eco Logika Dwieście lat!

Jak podaje ANSA (L'Agenzia Nazionale Stampa Associata) wczoraj w późnych popołudniowych godzinach doszło do incydentu w miejscowości Monte Cerignone. Bliżej nie znany osobnik podający się za pisarza a legitymujący brazylijskim paszportem na nazwisko Paulo Coelho usiłował złożyć życzenia obchodzącemu 80 urodziny Umberto Eco. "Każda minuta to urodziny godziny!" - wykrzykiwał obezwładniony w końcu przez karabinierów osobnik, który uspokoił się dopiero w bagażniku specjalnie sprowadzonego na tę okoliczność z Neapolu poloneza. "Kiedy zamkniesz oczy, nic nie widzisz" – zatrzymany tylko tak odpowiadał na pytania śledczych po czym odmówił dwie zdrowaśki i dalszych wyjaśnień.

Umberto Eco skwitował ten incydent kieliszkiem szampana i trzystudwudziestodwustronicowym esejem. Od wtorku w dobrych księgarniach.

A ja od małpy pochodzę

Niezłe towary diabli nadali spode Targowej Hali..
Dobrego wszystkim Czytelnikom w nadchodzącym Nowym, Parzystym!
Niech będzie lepszy!

płoń, ale nie spalaj się

płoń, ale nie spalaj się..

płoń, ale nie czyń pożogi..

Wenus i Marks

Ty jesteś Wenus, ja jestem Marks - obrazek uszyty naprędce do nienapisanego jeszcze tekstu zawierającego wzmiankowaną frazę.

Ot, tak..

Ecce Papa, Ecce Homo

Habemus Papam!

O mój boże!

Czy może być gorzej?

Jak pan może? Panie doktorze!

Trudno być bogiem, a jeszcze trudniej być pierwszym po bogu. Zwłaszcza jeśli się ma wątpliwości. Zarówno co do istnienia tego pierwszego, jak i do przewodzenia w jego imieniu. Umarł papież, niech żyje papież! Ale zanim biały dym z komina nad kaplicą Sykstyńską rozwieje wątpliwości co do następcy na tronie piotrowym, konklawe musi dokonać wyboru. Po żmudnych obradach zgromadzenie wreszcie podejmuje decyzję – nowym papieżem zostanie kardynał Melville (dawno nie goszczący na naszych ekranach, jak zwykle świetny Michel Piccoli), który dopiero po dłuższej chwili twierdząco odpowiada na pytanie „czy akceptuje kanonicznie dokonany wybór na najwyższego kapłana”? Ale przed wyjściem na balkon nad Placem św. Piotra i błogosławieństwem Urbi et Orbi zaczynają się schody. Nowowybrany Pontifex Maximus wcale nie ma zamiaru objawić się Miastu i Światu. Lecz nie jest to kaprys ani fanaberia, tylko poważna blokada psychiczna na skutek przytłaczającej odpowiedzialności. Wobec takiej sytuacji rzecznik prasowy Watykanu, niejaki Rajski (w tej, specjalnie dla niego napisanej roli krzątającego się urzędnika, Jerzy Stuhr) wzywa na pomoc wybitnego profesora psychiatrii (tę rolę zarezerwował dla siebie reżyser Nanni Moretti). Kiedy jednak uważający się za niegodnego Pierścienia Rybaka Melville wymknie się ukradkiem z Watykanu, cała sytuacja również wymyka się spod kontroli grożąc międzynarodowym skandalem. Psychiatra wobec braku pacjenta stara się więc zapanować nad zdezorientowanymi uczestnikami konklawe, Rajski odchodzi od zmysłów a papież elekt przeciwnie - próbuje do nich powrócić.

Mimo wielu punktów stycznych z pontyfikatem Jana Pawła II, z którego pogrzebu zdjęcia oglądamy na początku filmu, to nie jest opowieść o jakimś konkretnym papieżu. To fascynująca ale i zabawna historia człowieka, który został papieżem wbrew swojej woli. Moretti, jak w większości swoich filmów opowiada w "Habemus Papam" o konflikcie samotnego bohatera z nieprzyjaznym, nieautentycznym i trudnym do zrozumienia światem. Reżyser, lewicujący zdeklarowany ateista rezygnuje jednak w filmie z kpiarskiego wobec Kościoła tonu na rzecz pobłażliwej, lecz ciepłej refleksji nad kondycją psychiczną człowieka, na którego barki niespodziewanie spada ogromna obligacja nie tylko wobec Kościoła i jego wyznawców, ale także wobec własnej wiary, w której stara się pozostać zachowując jednocześnie równowagę wewnętrzną i własną tożsamość. W podobnej sytuacji staje zresztą psychiatra, który do czasu zażegnania kryzysu pozostaje „więźniem Watykanu” próbując zapewnić zajęcie sobie i skonfudowanym kardynałom.

”Habemus Papam” to film, który nie mógłby niestety powstać nad Wisłą, u nas bowiem jedyny obowiązujący sposób opowiadania o urzędzie papieskim zakłada ujęcie z pozycji „na kolanach”. To żaden tam „człowiek, który został papieżem”, ani „papież, który pozostał człowiekiem”. To po prostu człowiek. Ecce homo, któremu brakuje natchnienia Ducha Świętego. A Duch, jak wiadomo „dmie kędy chce”.

Wywiad z KoPiernikiem

Mikuś koPiernik - proszę..